कान बुच्चै राखेर ल्हासा हेर्दैछु
म चुपचाप बसेर तमासा हेर्दैछु
मिलेन कि जिन्दगीको लेखाई
शुद्धता, ब्याकरण, भाषा हेर्दैछु
जीवन हेरें, छ मन, नियाल्नु पर्ने
किन हुन्छ मान्छे निराशा हेर्दैछु
उस्तै मुटु किन कोमल र कठोर
राखेर म एउटा जिज्ञासा हेदै छु
सम्झेर आफन्त सुनाएँ मैले पिडा
त्यसपछि पाएको दिलासा हेर्दैछु ।
–इलाम, कोशी, नेपाल ।
